Był inicjatorem korespondencyjnego meczu pomiędzy drużynami Warszawy i Moskwy, który odbył się w latach 1879-1882. Również z jego inicjatywy, w roku 1899, powstało Warszawskie Towarzystwo Zwolenników Gry Szachowej, którego był prezesem do roku 1901. Po odzyskaniu niepodległości, w roku 1926, doprowadził wraz z działaczami warszawskimi, łódzkimi i śląskimi do I Zjazdu Szachistów Polskich w Warszawie, w wyniku którego powstał Polski Związek Szachowy oraz odbyły się pierwsze Mistrzostwa Polski w szachach. Ukoronowaniem jego dotychczasowych dokonań było objęcie stanowiska prezesa nowo powstałego związku, które piastował do końca życia. Zmarł nagle 27 grudnia 1928 roku.

Rwa Kulszowa meble socjalne mapa polityki Bathroom Fitters in London cytaty

Źródła

Józef Żabiński (ur. 1860, zm. 27 grudnia 1928) – szachista i kompozytor szachowy, jeden z najbardziej zasłużonych polskich działaczy szachowych.

Radio One album review black jack Kocham wolność - Golden Life skuteczny adwords management, affiliacje programy

W szachy zaczął grać w bardzo młodym (jak na swoje czasy) wieku, będąc w gimnazjum. Szybko osiągnął wysoki poziom, stając się w latach osiemdziesiątych XIX wieku czołowym szachistą w Warszawie. Zwyciężył w II Turnieju Warszawskim w roku 1884, zdobywając tytuł mistrza miasta. W roku 1890 stworzył swoje pierwsze studia szachowe, stając się pionierem w tej dziedzinie. Pod koniec XIX wieku zainicjował pierwsze w kraju konkursy kompozycji szachowej. W tym okresie zajmował się również pracą dziennikarską, prowadząc szachowe kolumny w Tygodniku Ilustrowanym oraz Kurierze Warszawskim, na łamach którego opublikował przetłumaczoną przez siebie z języka czeskiego książkę Zarys teorii zadań szachowych. Publikacja ta została później, w roku 1913, włączona po Podręcznika do nauki gry w szachy.