Paderewski skomponował swoją jedyną operę (jedyne dzieło sceniczne), Manru, na przełomie stulecia. Jej prapremiera miała miejsce w Dreznie 29 maja 1901, a wkrótce po niej także we Lwowie. Jej prapremiera amerykańska odbyła się w Metropolitan Opera 14 lutego 1902 gdzie otrzymała 9 przedstawień w tym samym sezonie, po czym znikła z afisza i dotąd nie została już nigdy wznowiona. Należy tu dodać, że Manru był i pozostaje jedyną polską operą (skomponowaną przez Polaka), jaka kiedykolwiek była zaprezentowana w Metropolitan Opera.

pozycjonowanie samochody osobowe Zakopane Pensjonaty praca magisterska ginekolog białystok

Ostatnie lata

W 1922 wyjechał ponownie do USA, gdzie powrócił do koncertowania. Za odbycie trasy koncertowej po Stanach, udało mu się zarobić 500 tys. dolarów, sumę jak na owe czasy astronomiczną. Później zajął się także działalnością charytatywną (w 1932, na występ Paderewskiego w Madison Square Garden przybyła rekordowa liczba widzów – 16 tys., a dochód z tego koncertu artysta przeznaczył na bezrobotnych amerykańskich muzyków). W tym czasie otrzymał wiele tytułów i odznaczeń, m.in. tytuł lordowski od brytyjskiego monarchy Jerzego V.

Po wybuchu II wojny światowej, Paderewski wszedł w skład władz Polski na uchodźstwie. Został przewodniczącym Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie, która stanowiła substytut Sejmu na emigracji. W 1940 wyjechał ponownie do USA, aby tam znów prowadzić działalność niepodległościową. W 1940, mimo podupadającego zdrowia, udał się raz jeszcze do USA, by działać na rzecz Polski. Spowodował między innymi uzyskanie przez rząd Sikorskiego kredytów na uzbrojenie polskich sił zbrojnych na Zachodzie.

Kariera muzyczna

W czasie zagranicznych wojaży, Paderewski spotkał m.in. słynną polską aktorkę Helenę Modrzejewską. Ta zafascynowana jego talentem, podarowała mu pokaźną sumę pieniędzy. Za tę kwotę mógł kontynuować naukę w Wiedniu, pod kierownictwem Teodora Leszetyckiego. Jego mistrz polecił go później na posadę nauczyciela gry na fortepianie w Strasburgu. Pierwszy większy sukces odniósł debiutując jako pianista w 1887, a w 1888 miał miejsce jego pierwszy duży koncert w Paryżu. Tam też spotkał i zaprzyjaźnił się z kompozytorem Camille Saint-Saëns.

"Naród polski okryty głęboką żałobą po pamięci I. J. Paderewskiego traci z Jego odejściem od nas na zawsze jednego z największych swych duchów przewodnich. Cześć Jego pamięci! Rozkaz niniejszy odczytać przed frontem oddziałów i na pokładach okrętów Rzeczypospolitej Polskiej.

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Do weryfikacji: Datę należy sprawdzić w PSB, różnica powstała prawdopodobnie z pomylenia kalendarza juliańskiego z gregoriańskim Prezes Rady Ministrów Ignacy Jan Paderewski ur. 6 lub 18 listopada 1860 w Kuryłówce,
zm. 29 czerwca 1941 w Nowym Jorku Wykształcenie wyższe Poprzednik Jędrzej Moraczewski Okres urzędowania od 18 stycznia 1919
do 27 listopada 1919 Następca Leopold Skulski Odznaczenia Zobacz rząd tego premiera Minister spraw zagranicznych Okres urzędowania od 16 stycznia 1919
do 9 grudnia 1919 Poprzednik Leon Wasilewski Następca Władysław Wróblewski (p.o.) Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Ignacy Jan Paderewski herbu Jelita (ur. 6 lub 18 listopada 1860 w Kuryłówce na Podolu, zm. 29 czerwca 1941 w Nowym Jorku) – polski pianista, kompozytor, polityk, premier Polski, działacz niepodległościowy, profesor konserwatorium w Warszawie.

Po wybuchu I wojny światowej, zaczął prowadzić szeroko zakrojoną działalność dyplomatyczną na rzecz Polski i Polaków, wykorzystując swą popularność na Zachodzie. M.in. zbierał fundusze na pomoc ofiarom wojny i był jednym ze współzałożycieli komitetów pomocy Polakom w Paryżu i Londynie. W 1915 założył wraz z Henrykiem Sienkiewiczem w Vevey Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Tego samego roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował swą działalność. Przed każdym ze swoich występów przemawiał na temat postulowanej przez niego niepodległości Polski. W krótkim czasie udało mu się zbliżyć do doradcy prezydenta Wilsona, Edwarda House'a. Później spotkał się z samym prezydentem, któremu w styczniu 1917 przekazał memoriał na temat Polski. Być może z tego powodu sprawa niepodległości naszego kraju znalazła się w słynnych 14 punktach Wilsona. W sierpniu 1917 został przedstawicielem na USA Komitetu Narodowego Polskiego z Romanem Dmowskim na czele.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Część źródeł podaje, że Ignacy Jan Paderewski urodził się 6 listopada, a część, że 18 listopada 1860 przyszedł na świat w Kuryłówce na Podolu. Matka, Poliksena z domu Nowicka, córka Zygmunta, filomaty i przyjaciela Adama Mickiewicza, zmarła wkrótce po jego narodzinach. Jedynym opiekunem Ignacego i jego starszej siostry Antoniny był ojciec, uczestnik powstania styczniowego, który za udział w nim odbył karę roku więzienia w Kijowie. Rodzice Paderewskiego pochowani zostali w Żytomierzu. W tym czasie małym Paderewskim opiekowała się ciotka. Duży wpływ na jego wychowanie wywarł były powstaniec listopadowy, Michał Babiński. Zajmował się on nauczaniem dziecka historii, geografii, języka francuskiego i literatury polskiej. Młody Paderewski od dzieciństwa przejawiał uzdolnienia muzyczne, początkowo grając na starym rodzinnym fortepianie.

Traduzioni polacco italiano szybkie odchudzanie Fotoksiążki OC ubezpieczenie jmenovali docieplenia okna pcv kraków

Po powrocie do kraju Józefa Piłsudskiego i powierzeniu przez niego misji formowania rządu Jędrzejowi Moraczewskiemu, również i Paderewski powrócił do Polski. 25 grudnia 1918 pojawił się w Gdańsku, skąd następnie udał się do Poznania. Jego przybycie do stolicy Wielkopolski i entuzjastyczne przywitanie stało się impulsem do wybuchu zakończonego sukcesem powstania. Po przyjeździe do Warszawy, Paderewski spotkał się z Piłsudskim i podjął się roli mediatora pomiędzy nim, a obozem Dmowskiego. 16 stycznia 1919 został premierem, pełniąc również funkcję ministra spraw zagranicznych.

Polska muzyka romantyzmu Kompozytorzy

Fryderyk Chopin • Ignacy Dobrzyński • Stanisław Moniuszko • Zygmunt Noskowski • Ignacy Jan Paderewski • Henryk Wieniawski • Juliusz Zarębski • Władysław Żeleński

Zmarł 29 czerwca 1941 w Nowym Jorku. Następnego dnia premier Rządu RP na uchodźstwie i Naczelny Wódz, gen. Władysław Sikorski wydał rozkaz nr 11, w którego ostatnich słowach napisał:

Odznaczenia i tytuły

Ciekawostki

Bibliografia

Premierzy Polski Premierzy Królestwa Polskiego
(1916-1918) Jan Kucharzewski • Jan Kanty Steczkowski • Józef Świeżyński Premier Republiki Polskiej
(1918) Ignacy Daszyński Premierzy II Rzeczypospolitej
(1918-1939) Jędrzej Moraczewski • Ignacy Jan Paderewski • Leopold Skulski • Władysław Grabski • Wincenty Witos • Antoni Ponikowski • Artur Śliwiński • Julian Nowak • Władysław Sikorski • Wincenty Witos • Władysław Grabski • Aleksander Skrzyński • Wincenty Witos • Kazimierz Bartel • Józef Piłsudski • Kazimierz Świtalski • Walery Sławek • Aleksander Prystor • Janusz Jędrzejewicz • Leon Kozłowski • Marian Zyndram-Kościałkowski • Felicjan Sławoj Składkowski Premierzy Rządu RP na Uchodźstwie
(1939-1990) Władysław Sikorski • Stanisław Mikołajczyk • Tomasz Arciszewski • Tadeusz Komorowski • Tadeusz Tomaszewski • Roman Odzierzyński • Jerzy Hryniewski • Stanisław Mackiewicz • Hugon Hanke • Antoni Pająk • Aleksander Zawisza • Zygmunt Muchniewski • Alfred Urbański • Kazimierz Sabbat • Edward Szczepanik Premierzy Polski Ludowej
(1944-1989) Edward Osóbka-Morawski • Józef Cyrankiewicz • Bolesław Bierut • Piotr Jaroszewicz • Edward Babiuch • Józef Pińkowski • Wojciech Jaruzelski • Zbigniew Messner • Mieczysław Rakowski • Czesław Kiszczak Premierzy III Rzeczypospolitej
(od 1989) Tadeusz Mazowiecki • Jan Krzysztof Bielecki • Jan Olszewski • Waldemar Pawlak • Hanna Suchocka • Waldemar Pawlak • Józef Oleksy • Włodzimierz Cimoszewicz • Jerzy Buzek • Leszek Miller • Marek Belka • Kazimierz Marcinkiewicz • Jarosław Kaczyński • Donald Tusk Rząd Ignacego Jana Paderewskiego W dniu zaprzysiężenia Ignacy Jan Paderewski • Józef Englich • Julian Eberhardt • Kazimierz Hącia • Jerzy Iwanowski • Stanisław Janicki • Tomasz Janiszewski • Hubert Linde • Jan Łukasiewicz • Antoni Mińkiewicz • Józef Pruchnik • Zenon Przesmycki • Leon Supiński • Stanisław Wojciechowski • Jan Wroczyński Późniejsi członkowie rządu Leon Biliński • Zygmunt Chmielewski p.o. • Tadeusz Jasionowski • Stanisław Karpiński • Józef Leśniewski • Władysław Seyda • Teodor Sobański p.o. • Bronisław Sobolewski • Ignacy Szczeniowski • Stanisław Śliwiński Ministrowie spraw zagranicznych II Rzeczypospolitej 1918-1945

Leon Wasilewski • Ignacy Jan Paderewski • Władysław Wróblewski (p.o.) • Stanisław Patek • Eustachy Sapieha • Jan Dąbski • Konstanty Skirmunt • Gabriel Narutowicz • Aleksander Skrzyński • Marian Seyda • Roman Dmowski • Karol Bertoni (p.o.) • Maurycy Zamoyski • Aleksander Skrzyński • Kajetan Dzierżykraj-Morawski • August Zaleski • Józef Beck • August Zaleski • Edward Raczyński • Tadeusz Romer • Adam Tarnowski

Później przez pewien czas przebywał w Londynie, gdzie koncertował między innymi przed samą królową Wiktorią. Wielkim sukcesem okazało się jego pierwsze tournée po Stanach Zjednoczonych w latach 1891–1892, na które Paderewski zmuszony był się udać z powodu kłopotów finansowych. Na stałe zamieszkał w USA. Zyskał sobie ogromną popularność, nazywany był największym ze wszystkich, mistrzem, królem pianistów, czarodziejem klawiatury. Podczas koncertowania w USA odniósł kontuzję dłoni, myślał nawet o zakończeniu kariery. Sprawność dłoni przywrócił mu Friedrich Lange – pionier niemieckiej chirurgii w Ameryce. W 1899 Paderewski ożenił się z Heleną Górską, czym sprawił zawód wielu wielbicielkom urzeczonym jego talentem i wyglądem (zwłaszcza długimi, falującymi włosami). Państwo Paderewscy osiedli w Morges, niedaleko szwajcarskiej Lozanny, pomimo zakupienia dworku w Kąśnej Dolnej w Małopolsce.

Polityka

Na jego zlecenie w 1908 rzeźbiarz Antoni Wiwulski wykonał pomnik upamiętniający zwycięstwo wojsk polskich w bitwie pod Grunwaldem. Monument został odsłonięty w 1910 w Krakowie, w obecności ponad 150 tys. osób. Paderewski wygłosił wówczas przemówienie o wymowie niepodległościowej.

W latach 1872–1878 zdobył wykształcenie w warszawskim Instytucie Muzycznym, noszącym od 1919 nazwę Konserwatorium Warszawskie. Po ukończeniu tej szkoły Paderewski utrzymywał się grając na przyjęciach, komponując i wykonując własne utwory, a także udzielając lekcji gry. W 1880 poślubił Antoninę Korsakównę. Pomimo zachwytów otoczenia, sam twierdził iż musi jeszcze wiele się nauczyć – przez to potrafił ćwiczyć nawet po 12 godzin dziennie. W 1881, po śmierci żony (która pozostawiła go z kalekim kilkumiesięcznym synem Alfredem), wyjechał doskonalić swój warsztat do Berlina.

Powrócił jednak do kraju w kulminacji wojny polsko-bolszewickiej w 1920. Został wysłannikiem rządu polskiego do Ligi Narodów. Wkrótce jednak zrezygnował z tej funkcji w 1921.

Wraz z Romanem Dmowskim reprezentował Polskę na konferencji w Paryżu, zakończonej podpisaniem traktatu wersalskiego, kończącego I wojnę światową. W tym czasie wsparł gen. Tadeusza Rozwadowskiego w jego planach tworzenia Legionu Amerykańskiego, który miał walczyć w Polsce z bolszewikami. W wyniku tych działań powstała polsko-amerykańska Eskadra Lotnicza im. Tadeusza Kościuszki. Paderewskiemu nie udało się zrealizować wszystkich założeń strony polskiej, jednak dał się poznać jako sprawny negocjator i dyplomata. Pomimo tego jego bezpartyjny rząd był krytykowany w kraju zarówno przez lewicę, jak i prawicę. Paderewski wiedział, iż jego gabinet ma charakter tylko i wyłącznie przejściowy, dlatego w grudniu 1919 podał się do dymisji. Następnie wyjechał do Szwajcarii odpocząć od polityki.

Po śmierci Piłsudskiego w 1935, Paderewski współtworzył tzw. Front Morges. Organizacja ta, opozycyjnie nastawiona wobec polskiego reżimu autorytarnego, miała charakter centroprawicowy, a jednym z jej głównych założycieli był generał Władysław Sikorski. Front Morges domagał się demokratyzacji życia politycznego w kraju, ale również postulował wybór Paderewskiego na prezydenta Polski.

Wirtuozi fortepianu: Fryderyk Chopin • Maria Szymanowska • skrzypiec: Karol Lipiński • Henryk Wieniawski Ważniejsze utwory Halka • Straszny dwór Czasopisma muzyczne Tygodnik Muzyczny (od 1820) • Ruch Muzyczny (od 1857) • Echo Muzyczne (od 1877) Drukarnie Gebethner & Wolff • Sennewald • Juliusz Wildt Początki badań etnograficznych Oskar Kolberg Inne sztuki Architektura: Historyzm • Literatura: Romantyzm • Pozytywizm ← Muzyka klasycyzmu

Pierwotnie pochowano go na Narodowym Cmentarzu w Arlington w pobliżu Waszyngtonu. Jednak w 29 września 1992 trumnę z jego prochami sprowadzono do Polski, gdzie spoczęła w podziemiach archikatedry św. Jana w Warszawie. Pośmiertnie odznaczony orderem wojennym Virtuti Militari.